the wild world

به بنفشي بلوز چنگ ميزنم به حس سرگيجه اي كه دارم . روي پل هوايي لعنت ميفرستم . به اينكه پياده شدم تا زير بارون پياده راه برم . به خودم لعنت ميفرستم كه هنوز ميتونم بخندم . به خودم كه هنوز معناي تمام حرفاتو نفهميدم . به خودم كه گفتم زنگ بزن . به خودم به انگشتهاي يخ زده ام و به دانه هاي بارون

زير شير داغ آب باز فراموشت مي كنم اين بار انگار كه از چاهك آب پايين ميري . گم شدي . هيچ . ولي اگر كه فكر ميكني بازي به اين كوچيكي برد و باخت نداشت سخت در اشتباهي . بازنده بازي اين بار تواي.